اگر قصد واردات یا صادرات کالا را دارید و در قرارداد با اصطلاح CFR مواجه شده اید، احتمالا اولین سؤال شما این است که چه هزینههایی را باید پرداخت کنید، مسئولیت حمل کالا تا کجاست و در صورت آسیب دیدن محموله، چه کسی مسئول خسارت خواهد بود؟
پاسخ دقیق به این پرسش ها می تواند باعث جلوگیری از پرداخت هزینه های اضافی، اختلافات قراردادی و ریسک های غیرمنتظره شود.
به همین خاطر در این راهنما، CFR را به زبان ساده و کاربردی توضیح میدهیم؛ مشخص میکنیم فروشنده و خریدار هر کدام چه تعهداتی دارند، انتقال ریسک در چه مرحلهای انجام می شود، چه هزینه هایی بر عهده هر طرف است و این اینکوترمز در چه شرایطی بهترین انتخاب برای حمل و نقل بین المللی خواهد بود.
CFR چیست و مخفف چه عبارتی است؟
CFR مخفف عبارت Cost and Freight به معنای هزینه و کرایه حمل است و یکی از قوانین اینکوترمز برای حمل و نقل دریایی و آبراه های داخلی به شمار می رود.
در این روش، فروشنده موظف است هزینه حمل کالا را تا بندر مقصد تعیین شده پرداخت کند، اما مسئولیت و ریسک کالا از زمانی که محموله روی کشتی در بندر مبدا بارگیری می شود، به خریدار منتقل خواهد شد.
به همین دلیل اگر در مسیر حمل خسارتی به کالا وارد شود، مسئولیت آن بر عهده خریدار است.
شناخت دقیق CFR به وارد کنندگان و صادر کنندگان کمک می کند قراردادهای تجاری را با آگاهی بیشتری تنظیم کرده و از بروز اختلافات و هزینه های پیش بینی نشده جلوگیری کنند.
قوانین CFR در اینکوترمز ۲۰۲۶
قوانین CFR در اینکوترمز ۲۰۲۶ مشخص می کند که فروشنده و خریدار در هر مرحله از حمل کالا چه مسئولیت هایی بر عهده دارند و هر کدام باید چه هزینه هایی را پرداخت کنند.
مهم ترین نکته ای که باید بدانید این است که فروشنده موظف است کالا را روی کشتی بارگیری کرده و هزینه حمل آن را تا بندر مقصد بپردازد، اما ریسک خسارت یا مفقود شدن کالا از لحظه بارگیری روی کشتی به خریدار منتقل می شود.
لازم به ذکر است که تهیه بیمه در قرارداد CFR بر عهده فروشنده نیست و در صورت نیاز، خریدار باید برای پوشش ریسک حمل اقدام به خرید بیمه کند.
مسئولیت فروشنده در CFR
در قرارداد CFR، فروشنده وظیفه دارد کالا را مطابق شرایط توافق شده آماده کرده، تشریفات گمرکی صادرات را انجام دهد و هزینه حمل بار با کشتی را تا بندر مقصد پرداخت کند.
با این حال بسیاری تصور می کنند فروشنده تا زمان رسیدن کالا به مقصد مسئول آن است، در حالی که این برداشت صحیح نیست.
در واقع در CFR، ریسک کالا از لحظه بارگیری روی کشتی به خریدار منتقل می شود، حتی اگر فروشنده همچنان هزینه حمل را پرداخت کرده باشد.
حال در ادامه قصد داریم تمامی مسئولیت های فروشنده در CFR را بیشتر مورد بررسی قرار دهیم تا با همه این موارد آشنا شوید.
پرداخت هزینه حمل کالا
یکی از مهم ترین تعهدات فروشنده در CFR، پرداخت کرایه حمل کالا تا بندر مقصد تعیین شده است.
فروشنده باید با شرکت حمل و نقل قرارداد ببندد و هزینه انتقال محموله را تا مقصد مشخص شده بپردازد. البته این موضوع به معنای پذیرش ریسک کالا در طول مسیر نیست.
پس از بارگیری کالا روی کشتی، هرگونه خسارت یا حادثه احتمالی بر عهده خریدار خواهد بود، مگر اینکه در قرارداد شرایط دیگری توافق شده باشد.
انجام تشریفات گمرکی صادرات
فروشنده موظف است تمامی مراحل قانونی مربوط به صادرات کالا را در کشور مبدأ انجام دهد.
این مسئولیت شامل دریافت مجوزهای لازم، تهیه اسناد صادراتی، انجام اظهار گمرکی و پرداخت هزینه ها و عوارض مربوط به صادرات است.
خریدار زمانی مسئولیت های گمرکی را بر عهده می گیرد که کالا به کشور مقصد برسد و فرآیند ترخیص واردات آغاز شود. بنابراین فروشنده باید کالا را بدون مانع قانونی برای خروج از کشور آماده کند.
تحویل کالا روی کشتی
در قرارداد CFR، تحویل کالا زمانی انجام شده تلقی می شود که فروشنده کالا را در بندر مبدأ روی کشتی تعیین شده بارگیری کند.
از همین لحظه، مسئولیت و ریسک خسارت یا مفقود شدن کالا از فروشنده به خریدار منتقل می شود. به همین دلیل، فروشنده باید اطمینان حاصل کند که بارگیری به صورت صحیح انجام شده و اسناد حمل نیز بدون نقص در اختیار خریدار قرار خواهد گرفت تا وی بتواند در بندر مقصد کالا را بدون مشکل تحویل بگیرد.
مسئولیت خریدار در CFR
در قرارداد CFR، خریدار از زمانی که کالا روی کشتی در بندر مبدأ بارگیری می شود، مسئولیت ریسک محموله را بر عهده می گیرد.
به همین دلیل، علاوه بر دریافت کالا در بندر مقصد، باید هزینه هایی مانند بیمه، ترخیص گمرکی، حقوق و عوارض واردات و سایر هزینه های مربوط به ورود کالا را پرداخت کند.
حال سوال اصلی این است که مسئولیت خریدار در CFR شامل چه مواردی می شود؟ برای پاسخ به این پرسش در ادامه هر یک از این مسئولیت ها را معرفی و بررسی می نماییم.
پرداخت بیمه کالا
در اینکوترمز CFR، فروشنده هیچ تعهدی برای خرید بیمه حمل کالا ندارد.
بنابراین اگر خریدار بخواهد محموله در برابر خطراتی مانند آسیب دیدگی، سرقت، مفقود شدن یا حوادث دریایی تحت پوشش باشد، وی باید شخصا بیمه مناسب را تهیه کند.
از آنجا که ریسک کالا از زمان بارگیری روی کشتی به خریدار منتقل می شود، تهیه بیمه حمل و نقل دریایی یکی از مهم ترین اقداماتی است که می تواند از خسارت های مالی سنگین جلوگیری کند.
پرداخت هزینه های مقصد
پس از رسیدن کالا به بندر مقصد، بسیاری از هزینه ها بر عهده خریدار خواهد بود.
این هزینه ها می تواند شامل تخلیه کالا از کشتی، انبارداری، جابجایی در بندر، هزینه های ترمینال، حمل داخلی و سایر هزینه های مرتبط با تحویل کالا باشد؛ مگر اینکه در قرارداد به صورت دیگری توافق شده باشد.
ترخیص کالا از گمرک
یکی دیگر از مهم ترین مسئولیت های خریدار در CFR، انجام تشریفات گمرکی واردات است.
در واقع خریدار باید اسناد مورد نیاز را ارائه دهد، حقوق و عوارض گمرکی را پرداخت کند و تمامی مجوزهای لازم برای ورود کالا به کشور مقصد را دریافت کند.
اگر این مراحل به موقع انجام نشود، ممکن است عملیات ترخیص کالا از گمرک متوقف شده و هزینه های اضافی مانند انبارداری یا جریمه به خریدار تحمیل شود.
مراحل حمل کالا در CFR
در حمل و نقل با اینکوترمز CFR (Cost and Freight)، فروشنده مسئول پرداخت هزینه حمل کالا تا بندر مقصد است، اما ریسک کالا پس از بارگیری روی کشتی به خریدار منتقل می شود.
برای آشنایی بیشتر شما با مراحل حمل کالا در CFR در ادامه یک به یک پروسه انجام آن را مورد بررسی قرار می دهیم.
۱. آماده سازی و بسته بندی کالا
در اولین مرحله، فروشنده کالا را مطابق مشخصات قرارداد آماده کرده و آن را با بسته بندی مناسب برای حمل دریایی آماده می کند.
بسته بندی باید به گونه ای باشد که از کالا در برابر رطوبت، ضربه و شرایط حمل محافظت کند. همچنین تمامی اسناد موردنیاز مانند فاکتور، لیست بستهبندی و مدارک صادراتی نیز در این مرحله تهیه می شوند.
۲. بارگیری در بندر مبدأ
پس از انتقال کالا به بندر مبدأ، تشریفات صادرات انجام شده و کالا روی کشتی بارگیری می شود.
طبق شرایط CFR، مسئولیت پرداخت هزینه بارگیری و کرایه حمل دریایی تا بندر مقصد بر عهده فروشنده است. با این حال، از لحظه قرار گرفتن کالا روی عرشه کشتی، ریسک خسارت یا مفقودی برعهده خریدار خواهد بود.
۳. حمل دریایی تا بندر مقصد
در این مرحله کالا از طریق حمل دریایی به بندر مقصد فرستاده می شود.
فروشنده نیز هزینه حمل را پرداخت کرده و اسناد حمل مانند بارنامه را در اختیار خریدار قرار میدهد. خریدار می تواند با استفاده از این اسناد وضعیت محموله را پیگیری کرده و برای ترخیص آن در بندر مقصد برنامه ریزی کند.
۴. ترخیص و تحویل نهایی
پس از رسیدن کشتی به بندر مقصد، خریدار باید تشریفات گمرکی واردات را انجام دهد، حقوق و عوارض گمرکی را بپردازد و کالا را از بندر تحویل بگیرد.
همچنین پرداخت هزینه هایی مانند ترخیص، انبارداری، حمل داخلی و سایر هزینه های مقصد بر عهده خریدار است، مگر اینکه در قرارداد توافق دیگری انجام شده باشد.
تفاوت CFR و CIF
CFR و CIF از رایج ترین اصطلاحات اینکوترمز در حمل و نقل دریایی هستند که تفاوت اصلی آن ها در مسئولیت بیمه کالا است.
در هر دو روش، فروشنده هزینه حمل کالا تا بندر مقصد را پرداخت می کند، اما در CFR تهیه بیمه بر عهده خریدار است؛ در حالی که در CIF فروشنده موظف به تامین بیمه نیز هست.
با این حال، در هر دو قرارداد، ریسک کالا از زمان بارگیری روی کشتی به خریدار منتقل می شود.
تفاوت CFR و FOB
تفاوت اصلی CFR و FOB در مسئولیت پرداخت هزینه حمل دریایی است.
در قرارداد CFR، فروشنده علاوه بر تحویل کالا روی کشتی، هزینه حمل تا بندر مقصد را نیز پرداخت می کند، اما در FOB مسئولیت و هزینه حمل از زمان بارگیری کالا بر عهده خریدار می باشد.
با این حال، در هر دو روش، ریسک خسارت یا آسیب به کالا از لحظه قرار گرفتن آن روی کشتی برعهده خریدار خواهد بود.
مزایا و معایب CFR
اینکوترمز CFR به عنوان یکی از شروط حمل و نقل دریایی در تجارت بین المللی از مزایا و معایبی برخوردار می باشد. این مزایا و معایب را در ادامه مورد بررسی قرار خواهیم داد.
به طور کلی مزایای CFR عبارت است از:
- کاهش مسئولیت خریدار در هماهنگی حمل
- شفاف بودن هزینه حمل
- مناسب برای فروشندگان باتجربه
- تسهیل معاملات بینالمللی
- کاربرد گسترده در حمل دریایی
معایب CFR نیز به شرح زیر می باشد:
- انتقال زودهنگام ریسک به خریدار
- عدم تعهد بیمه برای فروشنده
- کنترل محدود خریدار بر حمل
- احتمال اختلاف در برداشت از مسئولیت ها
- نامناسب بودن برای برخی روش های حمل
چه نوع کالاهایی با CFR حمل می شوند؟
شرایط CFR مخصوص حمل کالاهایی است که از طریق دریا یا آبراه های داخلی جابجا می شوند و با استفاده از آن می توان انواع کالاها را جابجا کرد. این کالاها به طور کلی عبارتند از:
- مواد اولیه و محصولات صنعتی
- ماشین آلات و تجهیزات سنگین
- کالاهای پتروشیمی و شیمیایی
- آهن آلات و مصالح ساختمانی
- کانتینر و محموله های تجار
- غلات، مواد غذایی و محصولات کشاورزی
- خودرو و قطعات صنعتی


